28 szczytów w 8 lat i 26 dni. Dokładnie tyle czasu zajęło mi zdobycie całej Korony Gór Polski z Klubem Zdobywców Korony Gór Polski. Do KZ KGP zostałem wpisany 15 stycznia 2010 roku z numerem klubowym 5063. Zdobywanie szczytów rozpocząłem 7 lipca 2010 roku i był to Szczeliniec Wielki w Górach Stołowych, a zakończyłem 2 sierpnia 2018 roku i był to Czupel w Beskidzie Małym. Jak widać trochę czasu mi to zajęło, ale specyfika mojego powołania i ograniczony czas sprawił, że nie byłem w stanie zrobić tego szybciej. Jednak nie zamierzałem pobijać rekordów, lecz cieszyć się wędrowaniem po górach. Oprócz szczytów z KGP zdobywałem wiele innych, dlatego ten czas co nieco się wydłużył. W wielu wyprawach towarzyszyli mi rodzice, szczególnie tata, ale mamy też nie brakowało (większość szczytów zdobytych w Sudetach). Dzięki tacie moment wejścia na ostatni wierzchołek został uwieczniony na filmiku. To była wielka radość 🙂
Borowa i inne
Wałbrzych Główny (PKP) → Zamkowa Góra → Przełęcz Kozia → Borowa → Przełęcz Kozia → Kozioł → Wołowiec → Mały Wołowiec → Dłużyna → Przełęcz Szypka → Rozdroże pod Dłużyną → Wałbrzych Główny (PKP) − 4 września 2019.
Borowa to szczyt wchodzący w skład Korony Gór Wałbrzyskich (KBW) i Korony Najwybitniejszych Szczytów Sudetów Polskich (KNSSP) Klubu Zdobywców Koron Górskich RP. Kozioł, Wołowiec i Mały Wołowiec to szczyty wchodzące w skład Korony Gór Wałbrzyskich (KGW).
Na Borowej znajduje się wieża widokowa, umieszczona pod numerem S-28 w programie Wieże widokowe gór i pogórzy.
Borowa wchodzi również w skład Diademu Polskich Gór.
Wszystkie te szczyty można zdobyć wyruszając spod stacji PKP Wałbrzych Główny i robiąc „małą pętlę” nad Wałbrzychem. Wśród wymienionych wierzchołków na największą uwagę zasługuje Borowa. Jest to najwyższy szczyt całych Gór Wałbrzyskich w Sudetach Środkowych, o wysokości 853,3 m n.p.m. Nazwę wprowadzono urzędowo w 1949 roku, zastępując poprzednią niemiecką nazwę Schwarzer-Berg. Szczyt zaliczany jest także do Korony Sudetów i Korony Sudetów Polskich. Niestety pomimo swojej wysokości Borowa nie została zaliczona do Korony Gór Polski. W jej miejsce został włączony pobliski Chełmiec, który podczas ustalania Korony uważany był za wyższy, ze względu że instrumenty pomiarowe umieszczone na wieży widokowej. Na szczycie wzniesiono ponad 16-metrową konstrukcję wieży widokowej, która została otwarta 14 grudnia 2017 roku. Oprócz tego do dyspozycji turysty oddano: drewnianą wiatę turystyczną, ławki, stojaki na rowery oraz tablice informacyjne. Na Borową można wejść wędrując różnymi szlakami. Najciekawszym jednak wydaje się być tzw. ścieżka przez mękę (czarny szlak z Przełęczy Koziej), z której skorzystaliśmy. Zapraszam na wspólną wędrówkę.
Złoto Beskidu Niskiego
Beskid Niski to karpackie pasmo, którego wschodni kraniec stanowi granicę pomiędzy Karpatami Zachodnimi a Karpatami Wschodnimi, a jednocześnie to granica z Bieszczadami. Rozciąga się równoleżnikowo od doliny Kamienicy i Kotliny Sądeckiej na zachodzie, po dolinę Osławy i Osławicy po stronie wschodniej, na długości przeszło 100 km. Jest to największe powierzchniowo pasmo Polski. Niskie zagęszczenie sieci szlaków, słabo rozwinięta infrastruktura turystyczna, nieduża ilość okolicznych miejscowości powodują, że przyroda jest tu bardzo dobrze zachowana, a pasmo stanowią dzikie obszary znajdujące się poza ludzką ingerencją.
Złoto Karkonoszy
Karkonosze to najwyższe pasmo górskie Sudetów i zarazem Czech rozciągające się na przestrzeni ok. 40 km (od Przełęczy Szklarskiej na zachodzie do Przełęczy Lubawskiej na wschodzie). Szerokość pasma waha się od 8 do 20 km. Karkonosze zajmują powierzchnię ok. 650 km², z czego do Polski należy 185 km², czyli 28,46%. Głównym grzbietem oraz Grzbietem Lasockim przebiega granica polsko-czeska. Najwyższym szczytem jest Śnieżka (1603 m n.p.m.) – najwyższy szczyt Czech, Sudetów i Śląska. Karkonosze należą do Światowej Sieci Rezerwatów Biosfery UNESCO i są chronione poprzez utworzenie na ich terenie Karkonoskiego Parku Narodowego oraz Krkonošského národní parku.
Korona Karkonoszy IV
Jagniątków (Agnieszkowska) → Jagniątków (Jeżówka) → Hutniczy Grzbiet → Petrova bouda → Śląskie Kamienie → Czeskie Kamienie → Czarna Przełęcz → Śmielec → Obniżenie pod Śmielcem → Wielki Szyszak → Śnieżne Kotły → Łabski Szczyt → Česká budka → Sokolnik → Mokra Przełęcz → Graniczna Łąka → Szrenica → Graniczna Łąka → Hala Szrenicka → Wodospad Kamieńczyka → Rozdroże pod Kamieńczykiem → Wysoki Most → Szklarska Poręba (wyciąg) − 15 sierpnia 2019.
Śląskie Kamienie, Czeskie Kamienie, Śmielec, Wielki Szyszak, Śnieżne Kotły, Łabski Szczyt, Sokolnik, Szrenica i Wodospad Kamieńczyka to szczyty wchodzące w skład Korony Karkonoszy (KK) Klubu Zdobywców Koron Górskich RP. Jednocześnie Wielki Szyszak wchodzi w skład Korony Najwybitniejszych Szczytów Gór Polskich (KNSGP) i Korony Najwybitniejszych Szczytów Sudetów Polskich (KNSSP) w tym Klubie. Natomiast Szrenica jest wpisana do projektu Wieże widokowe gór i pogórzy pod numerem S-10.
Wszystkie te szczyty można zdobyć wędrując, wspominanym w poprzednim poście, Głównym Szlakiem Sudeckim, oznaczonym kolorem czerwonym. Niestety nie na każdy z tych wierzchołków można wejść bezpośrednio, ponieważ nie prowadzą tam żadne ścieżki i szlak przebiega pod nimi albo jest całkowity zakaz wchodzenia na nie. Dlatego szanując wszelkie zasady wędrowania po górach należy przejść obok szczytów. Wśród tych, na które nie powinno się wchodzić z różnych względów znajdują się: Śmielec (brak ścieżki), Wielki Szyszak (zakaz), Łabski Szczyt (zakaz) i Sokolnik (brak ścieżki). Najbardziej znanym szczytem spośród wymienionych jest Szrenica, górująca nad Szklarską Porębą. Prowadzą na nią różne szlaki, ale również wyciąg krzesełkowy. W czasie dobrej pogody wielu turystów korzysta z niego i stąd ten wierzchołek jest tak dobrze znany. My jednak zdecydowaliśmy się zdobyć wszystkie pozostałe szczyty siłą własnych mięśni. Zapraszam na wspólną wędrówkę.
Korona Karkonoszy III
Świątynia Wang → Rówienka → Budnicza Struga → Polana → Pielgrzymy → Słonecznik → Tępy Szczyt → Mały Szyszak → Špindlerova bouda → Przełęcz Karkonoska → Ptasi Kamień → Przełęcz Karkonoska → Schronisko PTTK Odrodzenie → Słonecznik → Pielgrzymy → Polana → Świątynia Wang − 14 sierpnia 2019.
Słonecznik, Tępy Szczyt, Mały Szyszak, Ptasi Kamień to szczyty wchodzące w skład Korony Karkonoszy (KK) Klubu Zdobywców Koron Górskich RP.
Wszystkie te szczyty można zdobyć wędrując Głównym Szlakiem Sudeckim, oznaczonym kolorem czerwonym. Prowadzi on w całości od Świeradowa-Zdroju do Prudnika i przebiega również przez Karkonosze. Omija on jednak kilka ważnych sudeckich punktów, w tym szczyty: Śnieżka oraz Śnieżnik. Długość szlaku to około 440 kilometrów, a szacowany czas przejścia 130 godzin. Spośród 4 wymienionych wyżej wierzchołków tylko dwa z nich znajdują się bezpośrednio na czerwonym szlaku, a mianowicie: Słonecznik (bardzo dobrze oznaczony i widoczny z wielu miejsc w Karkonoszach) i Ptasi Kamień (brak oznaczenia). Pozostałe, a mianowicie: Tępy Szczyt i Mały Szyszak przebiegają obok szlaku i nie są oznaczone i nie można na nie wejść, ponieważ nie prowadzą do nich żadne ścieżki. Kolejny dzień przed nami. Zapraszam na wspólną wędrówkę.
Korona Karkonoszy II
Karpacz Biały Jar → Karpacz Orlinek → Kocioł Białego Jaru → Kopa → Schronisko Dom Śląski → Śnieżka → Droga Jubileuszowa → Schronisko Dom Śląski → Spalona Strażnica → Równia pod Śnieżką → Kocioł Wielkiego Stawu → Polana → Rozdroże Łomnickie → Karpacz Biały Jar − 13 sierpnia 2019.
Kopa i Śnieżka to szczyty wchodzące w skład Korony Karkonoszy (KK) Klubu Zdobywców Koron Górskich RP.
Śnieżka wchodzi również w skład Diademu Polskich Gór i Korony Gór Polski.
Na trasie szlaku znajduje się również obiekt umieszczony pod numerem T-17 (Skocznia Orlinek w Karpaczu, wieża metalowa) w projekcie Wieże widokowe gór i pogórzy w grupie Sudety i Przedgórze Sudeckie.
Śnieżka (cz. Sněžka, niem. Schneekoppe) jest najwyższym szczytem Karkonoszy oraz Sudetów i jednocześnie najwybitniejszym szczytem Polski. Zlokalizowana na granicy polsko-czeskiej, góruje nad Kotliną Jeleniogórską. Po stronie polskiej znajduje się w granicach administracyjnych Karpacza oraz na terenie Karkonoskiego Parku Narodowego, a po stronie czeskiej na terenie Krkonošského národního parku (KRNAP). Jest jednym z najliczniej zdobywanych szczytów, choć nie zawsze wiąże się to z pełną wędrówką od podnóża góry. Można bowiem od strony polskiej wjechać wyciągiem krzesełkowym na Kopę i stamtąd zdobycie szczytu jest o wiele prostsze, a od strony czeskiej kolejką gondolową na sam wierzchołek. Zapraszam na dalszą, wspólną wędrówkę po Karkonoszach.
Korona Karkonoszy I
Przełęcz Okraj → Nad Przełęczą Okraj → Łysocina → Nad Przełęczą Okraj → Przełęcz Okraj → Czoło → Skalny Stół → Sowia Przełęcz → Jelenka → Czarna Kopa → Jelenka → Pod Jelonkou → Pomezní boudy → Przełęcz Okraj − 12 sierpnia 2019.
Łysocina, Czoło, Skalny Stół i Czarna Kopa to szczyty wchodzące w skład Korony Karkonoszy (KK) Klubu Zdobywców Koron Górskich RP.
Łysocina i Skalny Stół to szczyty wchodzące jednocześnie w skład Diademu Polskich Gór (80 szczytów), który staram się również skompletować.
Wszystkie wymienione wyżej szczyty można zdobyć wyruszając z Przełęczy Okraj, znajdującej się w południowo-zachodniej Polsce, we wschodniej części Karkonoszy, pomiędzy Kowarskim Grzbietem a Lasockim Grzbietem. Łączą się tu polska droga wojewódzka nr 368 i czeska droga nr 252. Funkcjonują tutaj schroniska – polskie Schronisko PTTK „Na Przełęczy Okraj” oraz czeskie Pomezní bouda. Po stronie czeskiej znajduje się również kilka restauracji oraz obiektów noclegowych, należących do miejscowości Malá Úpa. Zapraszam na wspólną wędrówkę.
Jaworzyna Konieczniańska (881 m n.p.m.)
Przełęcz Dujawa (Beskidek) → Pod Beskidkiem → Jaworzyna Konieczniańska → Pod Beskidkiem → Przełęcz Dujawa (Beskidek) – 6 kwietnia 2019.
Jaworzyna Konieczniańska to szczyt wchodzący w skład Zdobywcy Korony Beskidu Niskiego (ZKBN) Klubu Zdobywców Koron Górskich RP.
Jaworzyna Konieczniańska to szczyt na granicy polsko – słowackiej, na który można poświęcić jedno popołudnie, wyruszając z dawnego przejścia granicznego we wsi Konieczna. Większość szlaku przebiega dość łagodnie i przez las, jak to często bywa w Beskidzie Niskim, dlatego może być dobrą propozycją dla lubiących spacery po lesie. Dopiero końcowe podejście wymaga nieco większego wysiłku, ale zajmuje to zaledwie około 20 minut. Dodatkową atrakcję na szlaku stanowi cmentarz z I wojny światowej. Zapraszam na wspólną wędrówkę.
Wielki Bukowiec (848 m n.p.m.)
Wisłok Górny → Kanasiówka → Pod Wielkim Bukowcem → Wielki Bukowiec → Wisłok Górny − 25 marca 2019
Wielki Bukowiec to szczyt wchodzący w skład Zdobywcy Korony Beskidu Niskiego (ZKBN) Klubu Zdobywców Koron Górskich RP.
Na Wielkim Bukowcu (Pasice) znajduje się wieża metalowa, umieszczona pod numerem K-40 w programie Wieże widokowe gór i pogórzy.
Wielki Bukowiec, znany także pod nazwą Pasika to zalesiony szczyt wznoszący się w tzw. paśmie granicznym, we wschodniej części Beskidu Niskiego, na granicy polsko – słowackiej. Znajduje się w granicach rezerwatu przyrody „Źródliska Jasiołki”. Na szczycie znajduje się stalowa wieża obserwacyjna, zbudowana pod koniec lat 30 XX wieku, a odbudowana już w XXI wieku. W większej części szlak przebiega przez las, gdzie można podziwiać piękno przyrody. Zapraszam do wspólnej wędrówki.
Moje góry łaskawe 