Rok 2019 za mną …

 

W Księdze Koheleta można przeczytać, że Wszystko ma swój czas … (Koh 3, 1). I rzeczywiście tak jest. Oczywiście zdarza się, że nasze oczekiwania są większe od czasu, który mamy, ale ostatecznie udaje się nam zrealizować zaplanowane cele. Rok 2019 już dawno się zakończył i na dobre rozpoczął się rok 2020. I w głowie i w sercu nowe plany i marzenia. Niestety z różnych względów, szczególnie zdrowotnych, nie byłem w stanie wcześniej podsumować minionego roku, a był on w moim życiu bardzo bogaty w wydarzenia o charakterze górskim. Chciałbym się z Wami podzielić tym, co udało mi się osiągnąć, bo jestem z tego bardzo dumny. Wiem, że przy moim trybie życia ciężko jest mi zdobywać regularnie kolejne szczyty górskie, jednakże rok 2019 mogę uznać za bardzo udany, pomimo tego, że byłem ograniczony czasowo i terytorialnie.

Czytaj Dalej „Rok 2019 za mną …”

Złota KNSGP

DSC_0422Wybitność szczytu, a dokładniej minimalna deniwelacja względna (w skrócie MDW), to minimalna wysokość potrzebna do zejścia z danego szczytu przed wejściem na inny wyżej położony teren. Określa to w pewnym stopniu, na ile szczyt wyróżnia się ze swojego otoczenia. Wybitność definiuje się też jako różnicę wysokości między danym szczytem i warstwicą o najniższej wartości go okalającą, która nie obejmuje żadnego wyższego szczytu. Wartość tej warstwicy określa wysokość przełęczy zwanej kluczową, oddzielającej dany szczyt od wyższego, kolejnego szczytu na grzbiecie. Spośród przełęczy oddzielających dany szczyt od wyższych sąsiadów przełęczą kluczową jest przełęcz najwyższa. Wybitność szczytu to inaczej jego wysokość względna nad przełęczą kluczową.

Czytaj Dalej „Złota KNSGP”

Trójgarb

DSC_1048Lubomin → Bacówka pod Trójgarbem (nieczynna) → Droga Tarcie Chrzanu → Trójgarb → Droga Tarcie Chrzanu → Bacówka pod Trójgarbem (nieczynna) → Lubomin − 4 września 2019.

Trójgarb to szczyt wchodzący w skład Korony Gór Wałbrzyskich (KGW) i Korony Najwybitniejszych Szczytów Sudetów Polskich (KNSSP) Klubu Zdobywców Koron Górskich RP.

Na Trójgarbie znajduje się wieża widokowa, umieszczona pod numerem S-30 w programie Wieże widokowe gór i pogórzy.

Trójgarb wchodzi również w skład Diademu Polskich Gór.

Ten szczyt można zdobyć wyruszając z różnych miejsc i wędrując wzdłuż szlaków wszystkich możliwych kolorów (czarny, niebieski, zielony, czerwony, żółty). Trójgarb jest wzniesieniem o trzech wierzchołkach o wysokości 778, 757 i 738 m n.p.m.. Ta góra położona jest w województwie dolnośląskim, na terenie północno-zachodniej części Gór Wałbrzyskich, w Masywie Trójgarbu i Krąglaka, między Kamienną Górą a Szczawnem Zdrój. Jest to najwyższy szczyt w Masywie Trójgarbu, który góruje ponad 300 m nad okolicą. Na wierzchołku w 2018 roku postawiono wieżę widokową o wysokości 27,5 m. Na niej znajduje się pięć tarasów widokowych, z których rozciąga się niesamowity widok na Sudety. Są one rozmieszczone na wysokościach od 17 do 23 metrów nad fundamentem. Z wielu możliwych tras my wybraliśmy tą, która rozpoczynała się w Lubominie. Zapraszam na wspólną wędrówkę.

Czytaj Dalej „Trójgarb”

Weryfikacja KGP

DSC_050628 szczytów w 8 lat i 26 dni. Dokładnie tyle czasu zajęło mi zdobycie całej Korony Gór Polski z Klubem Zdobywców Korony Gór Polski. Do KZ KGP zostałem wpisany 15 stycznia 2010 roku z numerem klubowym 5063. Zdobywanie szczytów rozpocząłem 7 lipca 2010 roku i był to Szczeliniec Wielki w Górach Stołowych, a zakończyłem 2 sierpnia 2018 roku i był to Czupel w Beskidzie Małym.  Jak widać trochę czasu mi to zajęło, ale specyfika mojego powołania i ograniczony czas sprawił, że nie byłem w stanie zrobić tego szybciej. Jednak nie zamierzałem pobijać rekordów, lecz cieszyć się wędrowaniem po górach. Oprócz szczytów z KGP zdobywałem wiele innych, dlatego ten czas co nieco się wydłużył. W wielu wyprawach towarzyszyli mi rodzice, szczególnie tata, ale mamy też nie brakowało (większość szczytów zdobytych w Sudetach). Dzięki tacie moment wejścia na ostatni wierzchołek został uwieczniony na filmiku. To była wielka radość 🙂

Czytaj Dalej „Weryfikacja KGP”

Borowa i inne

DSC_0941Wałbrzych Główny (PKP) → Zamkowa Góra → Przełęcz Kozia → Borowa → Przełęcz Kozia → Kozioł → Wołowiec → Mały Wołowiec → Dłużyna → Przełęcz Szypka → Rozdroże pod Dłużyną → Wałbrzych Główny (PKP) − 4 września 2019.

Borowa to szczyt wchodzący w skład Korony Gór Wałbrzyskich (KBW) i Korony Najwybitniejszych Szczytów Sudetów Polskich (KNSSP) Klubu Zdobywców Koron Górskich RP.  Kozioł, Wołowiec i Mały Wołowiec to szczyty wchodzące w skład Korony Gór Wałbrzyskich (KGW).

Na Borowej znajduje się wieża widokowa, umieszczona pod numerem S-28 w programie Wieże widokowe gór i pogórzy.

Borowa wchodzi również w skład Diademu Polskich Gór.

Wszystkie te szczyty można zdobyć wyruszając spod stacji PKP Wałbrzych Główny i robiąc „małą pętlę” nad Wałbrzychem. Wśród wymienionych wierzchołków na największą uwagę zasługuje Borowa. Jest to najwyższy szczyt całych Gór Wałbrzyskich w Sudetach Środkowych, o wysokości 853,3 m n.p.m. Nazwę wprowadzono urzędowo w 1949 roku, zastępując poprzednią niemiecką nazwę Schwarzer-Berg. Szczyt zaliczany jest także do Korony Sudetów i Korony Sudetów Polskich. Niestety pomimo swojej wysokości Borowa nie została zaliczona do Korony Gór Polski. W jej miejsce został włączony pobliski Chełmiec, który podczas ustalania Korony uważany był za wyższy, ze względu że instrumenty pomiarowe umieszczone na wieży widokowej. Na szczycie wzniesiono ponad 16-metrową konstrukcję wieży widokowej, która została otwarta 14 grudnia 2017 roku. Oprócz tego do dyspozycji turysty oddano: drewnianą wiatę turystyczną, ławki, stojaki na rowery oraz tablice informacyjne. Na Borową można wejść wędrując różnymi szlakami. Najciekawszym jednak wydaje się być tzw. ścieżka przez mękę (czarny szlak z Przełęczy Koziej), z której skorzystaliśmy. Zapraszam na wspólną wędrówkę.

Czytaj Dalej „Borowa i inne”

Złoto Karkonoszy

DSC_0422Karkonosze to najwyższe pasmo górskie Sudetów i zarazem Czech rozciągające się na przestrzeni ok. 40 km (od Przełęczy Szklarskiej na zachodzie do Przełęczy Lubawskiej na wschodzie). Szerokość pasma waha się od 8 do 20 km. Karkonosze zajmują powierzchnię ok. 650 km², z czego do Polski należy 185 km², czyli 28,46%. Głównym grzbietem oraz Grzbietem Lasockim przebiega granica polsko-czeska. Najwyższym szczytem jest Śnieżka (1603 m n.p.m.) – najwyższy szczyt Czech, Sudetów i Śląska. Karkonosze należą do Światowej Sieci Rezerwatów Biosfery UNESCO i są chronione poprzez utworzenie na ich terenie Karkonoskiego Parku Narodowego oraz Krkonošského národní parku.

Czytaj Dalej „Złoto Karkonoszy”

Korona Karkonoszy IV

DSC_0625Jagniątków (Agnieszkowska) → Jagniątków (Jeżówka) → Hutniczy Grzbiet → Petrova bouda → Śląskie Kamienie → Czeskie Kamienie → Czarna Przełęcz → Śmielec → Obniżenie pod Śmielcem → Wielki Szyszak → Śnieżne Kotły → Łabski Szczyt → Česká budka → Sokolnik → Mokra Przełęcz → Graniczna Łąka → Szrenica → Graniczna Łąka → Hala Szrenicka → Wodospad Kamieńczyka →  Rozdroże pod Kamieńczykiem → Wysoki Most → Szklarska Poręba (wyciąg)  − 15 sierpnia 2019. 

Śląskie Kamienie, Czeskie Kamienie, Śmielec, Wielki Szyszak, Śnieżne Kotły, Łabski Szczyt, Sokolnik, Szrenica i Wodospad Kamieńczyka to szczyty wchodzące w skład Korony Karkonoszy (KK) Klubu Zdobywców Koron Górskich RP.

Wszystkie te szczyty można zdobyć wędrując, wspominanym w poprzednim poście, Głównym Szlakiem Sudeckim, oznaczonym kolorem czerwonym. Niestety nie na każdy z tych wierzchołków można wejść bezpośrednio, ponieważ nie prowadzą tam żadne ścieżki i szlak przebiega pod nimi albo jest całkowity zakaz wchodzenia na nie. Dlatego szanując wszelkie zasady wędrowania po górach należy przejść obok szczytów. Wśród tych, na które nie powinno się wchodzić z różnych względów znajdują się: Śmielec (brak ścieżki), Wielki Szyszak (zakaz), Łabski Szczyt (zakaz) i Sokolnik (brak ścieżki). Najbardziej znanym szczytem spośród wymienionych jest Szrenica, górująca nad Szklarską Porębą. Prowadzą na nią różne szlaki, ale również wyciąg krzesełkowy. W czasie dobrej pogody wielu turystów korzysta z niego i stąd ten wierzchołek jest tak dobrze znany. My jednak zdecydowaliśmy się zdobyć wszystkie pozostałe szczyty siłą własnych mięśni. Zapraszam na wspólną wędrówkę.

Czytaj Dalej „Korona Karkonoszy IV”

Korona Karkonoszy III

DSC_0490Świątynia Wang → Rówienka → Budnicza Struga → Polana → Pielgrzymy → Słonecznik → Tępy Szczyt → Mały Szyszak → Špindlerova bouda → Przełęcz Karkonoska → Ptasi Kamień → Przełęcz Karkonoska → Schronisko PTTK Odrodzenie → Słonecznik → Pielgrzymy → Polana → Świątynia Wang − 14 sierpnia 2019. 

Słonecznik, Tępy Szczyt, Mały Szyszak, Ptasi Kamień to szczyty wchodzące w skład Korony Karkonoszy (KK) Klubu Zdobywców Koron Górskich RP.

Wszystkie te szczyty można zdobyć wędrując Głównym Szlakiem Sudeckim, oznaczonym kolorem czerwonym. Prowadzi on w całości od Świeradowa-Zdroju do Prudnika i przebiega również przez Karkonosze. Omija on jednak kilka ważnych sudeckich punktów, w tym szczyty: Śnieżka oraz Śnieżnik. Długość szlaku to około 440 kilometrów, a szacowany czas przejścia 130 godzin. Spośród 4 wymienionych wyżej wierzchołków tylko dwa z nich znajdują się bezpośrednio na czerwonym szlaku, a mianowicie: Słonecznik (bardzo dobrze oznaczony i widoczny z wielu miejsc w Karkonoszach) i Ptasi Kamień (brak oznaczenia). Pozostałe, a mianowicie: Tępy Szczyt i Mały Szyszak przebiegają obok szlaku i nie są oznaczone i nie można na nie wejść, ponieważ nie prowadzą do nich żadne ścieżki. Kolejny dzień przed nami. Zapraszam na wspólną wędrówkę.

Czytaj Dalej „Korona Karkonoszy III”